گزارشمجله متنی

شکستن تابوی شش‌ماهه با شمع‌های روشن و آمرزش‌خوانی؛ فریاد اعتراضی آرمین قیطاسی در کنسرت نوستالژی ناصر چشم‌آذر

پس از گذشت حدود شش ماه سکوت و التهاب در فضای هنری کشور، شامگاه گذشته (۲۲ خرداد ۱۴۰۵) سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران میزبان کنسرت «نوستالژی ناصر چشم‌آذر» بود؛ اجرایی که با فضایی متفاوت و اظهارات دردمندانه رهبر ارکستر همراه شد و مهر پایانی بر تعطیلی طولانی‌مدت اجراهای زنده زد.

این کنسرت با فضایی سوگوارانه آغاز شد. پیش از شروع قطعات خاطره‌انگیز، ارکستر با اجرای یک قطعه آمرزش‌خوانی (Requiem) به روی صحنه رفت. در این بخش، رهبر ارکستر و تمامی نوازندگان در میان شمع‌های روشن وارد صحنه شدند تا ادای احترامی به جان‌باختگان حوادث اخیر کشور داشته باشند؛ شمع‌هایی که تا پایان این قطعه در کنار هنرمندان روشن ماندند تا پیام همدردی موسیقی با جامعه را مخابره کنند.

پس از اجرای این قطعه، آرمین قیطاسی، رهبر ارکستر، با چهره‌ای متأثر به صحبت با حاضران پرداخت و ضمن ارائه توضیحاتی درباره انتخاب قطعه آغازین، انتقادات صریحی را نسبت به تعطیلی شش‌ماهه موسیقی و فشارهای وارد بر قشر هنرمند بیان کرد. او با لحنی گلایه‌آمیز گفت:

«به گوش دولتمردان و بقیه برسد که ما از این راه امرار معاش می‌کنیم و موسیقی شغل ماست! وقتی موسیقی در ایران زیر سایه اندوه و التهاب خاموش می‌شود، هنرمندان شبیه به چارلی‌چاپلین می‌شوند! همان‌طور که او در جنگ جهانی دوم پشت لبخندش دنیایی از درد را پنهان می‌کرد، هنرمندان ما نیز امروز پشت قاب سکوت و لبخند‌های مصلحتی، اندوهی عمیق را به دوش می‌کشند. این سکوت بی‌صدا نیست. فریادی است از دردهای انباشته هنرمند و ناچار است برای حفظ بقا و شغل، آن‌ها را پشت چهره‌اش پنهان کند. موسیقی شغل ماست!»
قیطاسی در ادامه صحبت‌هایش به این تبعیض آشکار انتقاد کرد که در ماه‌های گذشته، در حالی که سایر مشاغل بدون مشکل به فعالیت خود ادامه می‌دادند، تنها اهالی موسیقی بودند که با تعطیلی کامل و بیکاری دست‌وپنجه نرم کردند.

در بخش بعدی برنامه، با ورود مهدی یغمایی به عنوان خواننده و اجرای چند قطعه، قیطاسی بار دیگر با مخاطبان هم‌کلام شد و از دشواری‌های بازگشت به صحنه سخن گفت: «گذر از این اتفاق کار ساده‌ای نبود. اجرای این کنسرت صرفاً قدمی بود که این تابو را بشکنیم تا سایر هنرمندان و تهیه‌کنندگانی که جسارت اجرا را از دست داده‌اند، به برگزاری کنسرت‌ها بازگردند.»
وی با اشاره به اینکه در هر کنسرت نزدیک به ۲۰۰ نفر به طور مستقیم و غیرمستقیم شاغل هستند، از تماشاگران حاضر در این دو سانس به خاطر همراهی در شکستن این تابو قدردانی کرد و پیام خود را خطاب به مخالفان برگزاری کنسرت‌ها پایان داد؛ با این امید که چرخ اقتصاد هنر بار دیگر به گردش درآید و تهیه‌کنندگان به مسیر اجراها بازگردند.

شما می‌توانید آخرین اخبار و حواشی بازگشت اجراهای زنده به صحنه را در رسانه «تیکا موزیک» دنبال کنید. نظرات خود را درباره دغدغه‌های مطرح‌شده توسط هنرمندان در بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا