این موزه با هدف آشنایی مخاطبان با سیر تحول سازها و فناوریهای تولید و پخش صوت به همت بنیاد رودکی راهاندازی شده است. در بخش سازهای این گنجینه، طیف وسیعی از سازهای اصیل ایرانی نظیر تار، سهتار، کمانچه، سنتور، عود، نی، سرنا، بالابان و تنبک در کنار سازهای آیینی، محلی، سازهای کودک و نمونههای بینالمللی به نمایش درآمدهاند. علاوه بر آن، بخش جذابی از موزه به تاریخ فناوری ضبط و پخش صدا اختصاص یافته که شامل فونوگراف، گرامافونهای قدیمی، دستگاههای ریل، نوار کاست، رادیوهای عتیقه، تلفنها و ادوات صوتی روزمره میشود.
تمامی اشیای این موزه توسط حسین ساجدینیا، نوازنده تار، پژوهشگر و مجموعهدار حوزه میراث فرهنگی، طی حدود چهار دهه تلاش مستمر گردآوری شده است. ساجدینیا که پیش از این سابقه راهاندازی موزه صدا در تبریز را نیز در کارنامه دارد، با انتقال بخشی از مجموعه خود به برج آزادی، زمینهساز شکلگیری این پایگاه جدید فرهنگی شده است.
راهاندازی این مرکز، بخشی از رویکرد توسعهای بنیاد رودکی برای تبدیل برج آزادی به یک مجموعه چندوجهی فرهنگی، فراتر از سالنهای اجراست. برج آزادی پیشتر تجربه میزبانی از موزههایی همچون ایرانشناسی، شهابسنگ، عکاسی و عروسکهای سایهای را داشته و اکنون با اضافه شدن موزه صدا و موسیقی، ظرفیتهای آن در عرصه میراث شنیداری تکمیلتر میشود.
علاقهمندان میتوانند از روز سهشنبه ۱۷ شهریورماه با مراجعه به برج آزادی از این موزه دیدن کنند. پوشش کامل اخبار و رویدادهای موزهای حوزه موسیقی را در رسانه «تیکا موزیک» دنبال کنید. به نظر شما راهاندازی موزه تخصصی صدا تا چه اندازه میتواند به حفظ تاریخ شفاهی و موسیقایی کشور کمک کند؟
