خبرمجله متنی

قلب تپنده موسیقی هرمزگان زیر نظر پزشکان؛ خالو قنبر راستگو بستری شد

استاد قنبر راستگو شروه خوان و نوازنده نی جفتی  که به خالو قنبر و قنبر احمد شهرت دارد و شیوه نوازندگی اش در فهرست میراث ناملموس کشور ثبت ملی شده،در سن ۸۰ سالگی به علت ناراحتی قلبی در بیمارستان بستری است. 

قنبر راستگو در تمامی دوران‌های زندگی سخت و ناهموارش به موسیقی منطقه خود وفادار بوده و شاید تنها بازماندهٔ نسلی است که موسیقی جفتی را سینه به سینه منتقل کرده است . 

ساز جفتی هم به عنوان یکی از سازهای مهم جنوب، با نام خالو قنبر در حافظهٔ مردمان هرمزگان پیوند خورده‌اس 

قلب تپنده موسیقی جنوب در بیمارستان؛ خالو قنبر راستگو بستری شد

جامعه موسیقی نواحی ایران و خطه جنوب در نگرانی فرو رفت. خالو قنبر راستگو، اسطوره زنده موسیقی هرمزگان و تنها بازمانده نسل طلایی نوازندگان «نی جفتی» که نوای سازش در فهرست میراث ناملموس ملی می‌درخشد، در سن ۸۰ سالگی به دلیل عارضه قلبی در بیمارستان بندرعباس بستری شد تا قلب تپنده موسیقی جنوب، این بار زیر نظر پزشکان و در بستر بیماری بتپد.

این هنرمند پیشکسوت که در میان مردم خونگرم جنوب و اهالی هنر به نام‌های «خالو قنبر» و «قنبر احمد» شهرت دارد، گنجینه‌ای تکرارنشدنی از آواها و مقام‌های موسیقی شروه‌خوانی است. اهمیت جایگاه هنری او چنان است که شیوه نوازندگی منحصر به فردش به عنوان یک استاندارد هنری و اثر ملی ثبت شده است. او نماد ایستادگی و وفاداری به ریشه‌هاست؛ مردی که در تمام دوران‌های زندگی دشوار و پرفراز و نشیب خود، هرگز رسالت هنری‌اش را فراموش نکرد و موسیقی جفتی را سینه به سینه و با ظرافتی مثال زدنی به نسل امروز منتقل کرد.

ساز جفتی در فرهنگ شنیداری هرمزگان جایگاهی فراتر از یک آلت موسیقی صرف دارد و امروز، حافظه موسیقایی مردمان این دیار بی هیچ تردیدی با نام و نفس‌های خالو قنبر پیوند خورده است. او نه تنها یک نوازنده، بلکه راوی رنج‌ها، شادی‌ها و تاریخ شفاهی جنوب ایران است که اکنون روی تخت بیمارستان با بیماری دست و پنجه نرم می‌کند.

تیم خبری تیکا موزیک ضمن آرزوی سلامتی کامل و بازگشت سریع این استاد گرانقدر به آغوش خانواده و صحنه هنر، از شما همراهان همیشگی دعوت می‌کند تا انرژی‌های مثبت خود را بدرقه راه استاد کنید. اگر خاطره‌ای از اجراهای زنده یا نوای سحرآمیز نی جفتی خالو قنبر دارید، یا پیامی برای این استاد بزرگ دارید، در بخش نظرات بنویسید. به نظر شما مهم‌ترین وظیفه نهادهای فرهنگی در قبال چنین گنجینه‌های زنده‌ای در دوران کهولت سن چیست؟

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا