شهریار صیقلانی – پناهگاه

من صد دفعه مُردم/ پشت همین گوشی
تا تو جواب بدی/ بگی فقط خوبی
بگی آسمونت/ سیاه نیست دیگه
بگی اخبار داره/ چیزای خوب میگه
تموم میشه این جنگ/ دستاتو می‌گیرم
باید قوی باشی/ من بی‌تو می‌میرم
لعنت به من که دیر/ گفتم دوسِت دارم
دلواپس توام/ از زیر آوارم
از جنگ برگردیم / دستاتو می گیرم
مرگی اگه باشه/ پیش تو میمیرم
لعنت به من که دیر/ گفتم دوست دارم
دلواپس توام/ از زیر آوارم

(اگر مر تو را صلح آهنگ نیست
مرا با تو ای جان سر جنگ نیست
جهانیست جنگ، جهانیست صلح
جهان معانی به فرسنگ نیست)

پناهگاه تو/ جایی جز آغوش من نیست
که هیچ‌کس جز من/ واسه تو مثل وطن نیست
دنیا خراب شه/ من که تنهات نمی‌ذارم
توی ویرونی هم، با تو من آینده دارم
تموم میشه این جنگ/ دستاتو می‌گیرم
باید قوی باشی/ من بی‌تو می‌میرم
لعنت به من که دیر/ گفتم دوسِت دارم
دلواپس توام/ از زیر آوارم
از جنگ برگردیم / دستاتو می گیرم
مرگی اگه باشه/ پیش تو میمیرم
لعنت به من که دیر/ گفتم دوست دارم
دلواپس توام/ از زیر آوارم